#6 Persoonlijke verhalen

Wat is het leven onvoorspelbaar mooi!

Hier zit ik dan achter mijn laptopje, kijkend naar mijn prachtige dochter die in haar loopstoel de kamer door rolt. Een ontzettend ondeugend ding met een heerlijke vette lach.
Ik had een paar jaar geleden toen ik nog volop studeerde, werkte  en daarnaast genoot van het studenten leven,
Nooit verwacht, nu anno 2017 een geweldige relatie te hebben, een prachtige dochter en te wonen in een koophuis in het oude vertrouwde Roden.

Ik deel graag mijn verhaal met jullie,

Voor de mensen die mij kennen was ik de ‘’gekke vrijgezelle zingende serveerster’’ uit haren.
Pas 21 lentes jong, druk bezig met de studie muziek .
Ik werkte bij het leukste eetcafé van het noorden en als zangjuf op een muziekschool in Hoogezand .
Regelmatig ging ik de hort op met vrienden, was het geen festival dan was het Groningen onveilig maken of heerlijk wat borrelen met mijn leuke collega’s.

Zo was het begin oktober 2015
Ik werd gebeld door mijn nicht , zullen we naar een feestje in huize maas?
Tegen een leuk spontaan feestje werd er uiteraard geen nee gezegd.
En zo gebeurde het, ik stapte s’ avonds na mijn werk  op mijn fietsje richting Groningen.
Mijn nicht grapte nog, vanavond ga jij aan de man ash! Het is tijd voor een vent.
Het begon als een leuke avond, alleen de muziek was wat slapjes, we waren op een hardstyle DJ contest.
Tot ik daar Jp en Marthijn zag aankomen wandelen.
Ik tikte mijn nicht aan, we blijven nog even hoor!
Ik ken deze Dj’s.
100% gegarandeerd dat ze er een feestje van gaan maken en niet zoals deze slappe hap.
Ik groet vervolgens JP en heb daarna oogcontact met Marthijn.
Marthijn kende ik eigenlijk alleen maar wat oppervlakkig van feestjes en als ‘De broer van Jojanneke ‘  een vriendin van mij.
Toen hij me zag stapte hij gelijk op me af, en begroette mij.
Drie zoenen en een kleine conversatie, ik weet nog dat ik dacht: Zo die ziet er leuk uit haha 
nooit wetende dat hij de vader van mijn kind zou worden.

De avond was geslaagd en uiteindelijk eindigden we boven in de shadrak.
In de huize maas was er een jongen op me afgestapt, en zoende mij plots.
In de shadrak kwam ik erachter dat deze jongen pas 18 was, oh god hoe kom ik van deze jongen af dacht ik.
Maar daar kwam Marthijn aanlopen, die ik nooit had herkend trouwens want hij had ineens een andere outfit aan.
Ik bedenk me niet en stap op Marthijn af.
Sla mijn arm om hem heen en zeg, kom wij gaan even een drankje doen aan de bar.
En fluister ondertussen HELP  ik heb even je hulp nodig want ik heb per ongeluk aangepapt met een jongen van net 18.
Toen Marthijn hoorde wat het verhaal was werd ik even heel hard uitgelachen en raakten we aan de praat en aan de borrel.

Toen ik na het stappen s’ ochtends weer bij mijn nicht thuis was en totaal niet kon slapen kreeg ik ineens een berichtje via facebook. het was Marthijn we wisselden onze nummers uit en raakten weer aan de praat.
Al gauw kwamen we tot de conclusie dat we net zo goed konden afspreken,
20 minuten later zag ik een auto aankomen rijden en hoorde ik de claxon van een lichtblauwe VW Lupo.
Daar was Marthijn op zijn bordeelsluipers je weet wel van die half slof, half schoen instappers.
Ik lachte wat binnensmonds ,en begroette hem.
Hij keek mij aan met net z’n heerlijke vette glimlach, net zo een als die onze dochter nu ook heeft.
Het ijs was gebroken en we reden weg.

Vanaf dat moment hadden we het heel erg gezellig, we spraken erg veel af.
belden en apten ons suf, en ik ging geregeld mee naar feestjes waar hij moest draaien.

In december werd ik ziekjes ik dacht een verkoudheid,
Maar het hoesten werd steeds erger en erger  tot ik s’ nachts geen adem meer kreeg en terecht kwam bij de H.A.P. .
Vermoedelijke keelontsteking kuurtje extra pufjes voor mijn astma en huppake weer naar huis.
Maar het werd niet beter.
Begin januari vlak na ons oud en nieuw feestje en na een paar dagen bij Marthijn te zijn geweest stikte ik s’ nachts bijna weer, en belande weer bij de H.A.P.
Het bleek alleen toch iets anders te zijn, namelijk een Longontsteking.
Het zuurstof in mijn bloed was voldoende om naar huis te mogen.
Met een nieuwe kuur op zak ging ik naar huis.
Die week moest ik uitzieken en waar kon ik dat beter doen dan bij Marthijn.
We waren zo goed als elke dag samen die week ondanks dat ik ziek was en bijna geen stem had was het erg gezellig en werd er goed voor mij gezorgd.

 

Ergens in januari loop ik met Jojanneke mijn vriendin, tevens Marthijn zijn zusje over de markt, gatver wat stinkt het hier roep ik ..
Ze kijkt me verbaasd aan, ash het ruikt hier heerlijk.
En ze grapt ‘’Ben je zwanger ofzo’’ ?
Ik lach en roep nee joh dat kan helemaal niet ben gewoon netjes aan de pil.
Die vraag bleef echter wel door mijn hoofd spoken, het zal toch niet?
Verklaart dit al mijn vage klachten?
Ik was pas een paar dagen over tijd.
Maar dat had ik wel vaker niks nieuws met mijn onregelmatige cyclus.
En Nee het kon toch gewoon niet waar zijn?, of zou de werking van de pil naast al die medicatie misschien minder zijn?

Een aantal keer kwam ze erop terug, en bleef maar aandringen ash doe gewoon een test dan weet je het zeker.
Ik had het toen al zeker een week uitgesteld, maar ging uiteindelijk toch maar naar de winkel voor een paar testen. Rond een uur of 14;00 s’ middags en vier testen verder , was het mij super duidelijk Shit ik ben zwanger.
Wat nu? Hoe moet ik dit aan Marthijn vertellen? Mijn maag keerde om.

Toen ging ineens de deurbel, shit gauw die testen aan de kant gegooid.
Daar stond mijn grote broer Rene voor de deur, Spontaan bezoekje.
Zusje wat zie je bleek? Wat is er? Ben je zwanger ofzo? Ik kon er niet om lachen en liet hem de testen zien.
Shit ash , jij bent Zo zwanger als het maar kan hahaha wat mooi ik word oom..
Zo opgewekt dat hij was, maar ik wist mij nog geen raad.

Vanaf dat moment was ik beland in een achtbaan van emoties.
Maar een ding wist ik heel zeker, ik kon en wilde gewoon geen arbortus doen.
Hoe ik het zou doen wist ik niet, maar dit kindje ging er komen en zou opgroeien tussen mensen die van hem / haar zouden gaan houden. Hoe gek het ook klinkt ik hield toen al van mijn kindje.
Ik wist niet wat ik van Marthijn moest verwachten aangezien we geen relatie hadden.

We hadden het heel erg leuk, maar een kind? Een Relatie? We leerden elkaar pas net echt kennen.
Die avond hebben we na mijn werk afgesproken en gepraat.
Ik ging er vanuit dat hij wilde dat ik het liet weghalen,
Ik vertelde dat abortus geen optie was, en ik geen verwachtingen had van hem.
Dat hij vrij was in keuze of hij betrokken wilde zijn in het leven van het kind, maar dat dit kindje hoe dan ook zou komen.

Zijn reactie? Heel kalm, uiteraard het was schrikken maar hij accepteerde mijn keuze.
Die avond ben ik bij mijn vriendin, zijn zusje gaan slapen.
Ik wilde even niet alleen zijn de afleiding was erg fijn, en ik kon er met haar over praten.
Die zelfde avond nog belde Marthijn mij dat hij voor ons wilde gaan.
Samen in het diepe, een relatie want dat was de beste basis voor ons kindje.
Kijken of het zou werken maar het in iedergeval een kans geven als een gezin.
Ik had dit echt niet zien aangekomen maar was ziels gelukkig dat hij mij zou steunen en dat is wat hij gedaan heeft.

In april dat jaar is hij bij mij ingetrokken in haren in het huis wat ik van mijn tante huurde.
Het was allemaal dood eng, alles was nieuw.
Ineens een relatie, en zwanger , ook nog plots samen wonen, tevens voor mij de eerste keer samen wonen.
Maar we sprongen in het diepe.
Dat is het beste wat we ooit hebben kunnen doen want het ging zo vanzelf.
We leerden elkaar steeds beter kennen maar het zat goed en dat gaat het nog steeds.

Wij kunnen oprecht zeggen dat we een goede , fijne relatie hebben.
En dat doen omdat we graag bij elkaar zijn, en niet alleen omdat we samen een wonder op deze wereld hebben gezet.
Zijn de beste maatjes, en al hadden we het zelf nooit gedacht we passen ook nog eens super goed bij elkaar.
Natuurlijk ieder huisje heeft zijn kruisje en we hebben onze momenten maar ik weet heel zeker,
Dit de man met wie ik oud wil worden.

Het leven is onvoorspelbaar, maar oh zo bijzonder en mooi.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *