#6 ‘Hoe ik mijn postnatale depressie versloeg’

Toen ik met mijn cursus begon, begonnen ook mijn medicijnen, citalopram beter te werken.

De eerste afschuwelijke weken met veel bijwerkingen waren gelukkig voorbij en nu begon ik de voordelen ervan in te zien.

Ik was automatisch wat rustiger, niet afgevlakt maar wel rustiger.

Kon mij beter concentreren, beter in slaap vallen en daardoor kon ik de dag ook beter aan.

Maar met alleen medicijnen slikken red je het niet, je moet je hele manier van doen en denken aanpassen.

 

In mijn vorige blog vertelde ik over mijn cognitieve therapie die ik heb gehad bij de PsyQ.

Ik heb er wel wat punten geleerd die ik nu toepas maar in al die weken dat ik mezelf erheen heb gesleept heb ik er, voor de energie die ik erin stak er te weinig eraan gehad.

Ik wil er niet slecht over praten want of het helpt is natuurlijk erg persoonsgebonden maar ik heb er niet aangehad wat ik had gehoopt eraan te hebben.

 

 

Daardoor ben ik zelf op onderzoek gegaan, achteraf gezien vind ik dat super omdat het nu inmiddels mijn werk is geworden.

Ik vind het heel interessant hoe mensen denken en waarom mensen denken hoe ze denken.

Haha leuke zin, heb er zelf ook veel van geleerd, wat ik nu allemaal kan toepassen in mijn online coaching schema’s.

 

 

De eerste cursus die ik ben gaan volgen was een online cursus.

Het was vooral veel informatie.

Aan de hand van de informatie die ik daarvan kreeg maakte ik een schema.

In die schema’s schreef ik doelen op die ik wilde behalen en wanneer ik deze doelen behaald moest hebben.

Bijvoorbeeld in week 1 naar buiten samen met mijn vriend, naar de supermarkt voor boodschappen.

Wanneer ik dit doel had behaald en dit ook een tijdje goed ging, ging ik door naar mijn volgende doel.

Ik ging langzamerhand en stap voor stap anders denken en dingen anders zien.

Op die manier versloeg ik uiteindelijk mijn postnatale depressie.

 

 

Dit is mij niet van de een op de andere dag gelukt.

Ik heb hier lang(1 jaar) over gedaan en mijn hersenen moesten helemaal her geprogrammeerd worden.

Het was hard werken, gewoon een fulltime baan.

Het was het allemaal waard, ik ben zo trots op het feit waar ik nu sta.

Inmiddels moeder van mijn lieve, leuke en stoere tweede kind en een bedrijf waarmee ik mensen help.

Ook ik op nog weleens mijn momentjes, vooral nu ik het zo druk heb maar wie heeft dit nou niet??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *